28-11-11

Verdriet

Ik wist niet dat ik me op mijn leeftijd ooit nog zo zou (kunnen) hechten aan iemand maar vandaag heb ik vastgesteld dat het wel degelijk gebeurd is. Mijn meisje heeft namelijk afscheid van me genomen. Nou ja, een echt afscheid was het niet hoor, ik zal ze nog vaak terugzien (hoop ik) maar ze is nederlandse en was maar voor 1 jaar naar België komen werken. Dat jaar is nu om en ze vertrekt daarom terug naar haar "homeland". En dus heb ik afscheid van haar genomen. Tot zaterdag, dan komt ze al terug voor het weekend. Maar toch, ze laat nu al een grote leegte achter. Gisteren toen ik in bed haar hoofdje tegen me voelde wist ik dat ik voortaan de avondknuffel zal moeten missen. Gedaan met in slaap te vallen met mijn kleintje in mijn armen. Gedaan met mijn kleine meid haar armen om mijn hals te voelen als ze van haar werk thuiskwam en we elkaar welkom heetten.

En ja hoor, ik ga ze nog vaak zien, december zit ze nog meer in België dan in Nederland, maar toch, ergens is er een gemis. Ik weet dat ik ze niet meer elke dag in mijn armen zal hebben, dat ze niet meer altijd bereikbaar is. Het moment dat ik de deur vanmorgen achter me toetrok om haar naar haar kot terug te brengen (dat ze aangehouden had maar waar ze nog zelden verbleef) had ik het gevoel "dit sluit een periode van mijn leven definitief af, nu is het gedaan, het wordt anders".

Want je kan nu nog zo goed weten "ze komt nog vaak op bezoek", ergens mis je wel die zekerheid dat je haar dezelfde avond weer kan knuffelen, dat jullie samen op de bank naar een film gaan kijken, haar hoofdje op je schouder, lekker gevleid onder haar "berevelletje" zoals ze haar plaid noemde. Toen ik zojuist de koelkast opentrok zag ik de rest van de taart die ik zaterdag gekocht had voor haar afscheid. Vanavond zal ik ze verder alleen moeten opeten. Pff, ik krijg er weeral tranen van in de ogen als ik eraan denk. Er is zoveel dat me aan haar herinnert, ik kan niets in huis vastnemen of er zit wel een of andere gedachte aan haar aan vast.

Ik wist niet dat ik me zo erg aan iemand kon hechten, dat iemand nog zo diep in mij zou kunnen doordringen. Ik, een hyperrationeel mens, ooit de bijnaam "de robot" dragend, zit hier bijna te grienen van verdriet. Raar, soms begrijp ik mezelf niet. Nu ja, Linda was (en is) een schatje. Iemand op wie je altijd kan rekenen, die altijd voor je klaar staat, steeds zichzelf wegcijfert voor andermans geluk. Kortom : een vriendin waar de meeste mensen enkel maar kunnen van dromen. Ik ben gelukkig dat ik dat op mijn oude dag nog mag beleven, ze maakte echt deze herfst van mijn leven tot een periode waar ik nu nog heel lang met veel plezier kan op terugkijken en waar ik nog jarenlang warme gevoelens zal kunnen uit putten als ik erop terugkijk. Ik had haar vroeger al eens gezegd : "jouw herinnering neem ik mee in mijn graf" en ik hoop dat ze tot het laatste in mijn gedachten zal blijven.

Maar goed, ik ga nu afsluiten, ik zie mijn scherm al niet duidelijk meer. Linda schatje, ik kijk al uit naar zaterdag om je op het perron weer af te halen. Tot dan.

18:58 Gepost door Grimm in Liefde | Permalink | Commentaren (2) | Email dit |  Facebook |

03-11-10

Scrooge

Dat subjes achter onze rug niet veel respect hebben voor ons,hun lieve meesters, dat wisten we al lang maar wat mijn deugniet me vandaag doorstuurde grenst werkelijk aan "respectloos". Nu ja, oordelen jullie maar zelf. En neen linda, je krijgt er geen straf voor, je typeert me echt te goed darvoor Knipogen

Wie kent hem niet, de verbitterde oude man. De grombeer, die vooral de negatieve dingen maar al te graag scrooge.jpgbenoemt. Overal waar hij gaat zie je hem al van verre aankomen , met z’n opgetrokken schouders en fronsende blik waar je direct kippenvel van krijgen zal. Je zult wel zorgen dat je uit z’n buurt blijft, want voor je het weet ben jij degene die de wind van voren krijgt.

Geloof het of niet, maar onze Grimm zou perfect in een volgende verfilming van "A Christmas Carol" de rol van Scrooge kunnen vertolken. Hij zou er niet eens moeite voor hoeven doen ;-) Laatst was het weer zo ver: we liepen door de stationshal en de arme sukkeltjes die studentenwerk stonden te doen om hun leven buiten de schoolbanken te kunnen bekostigen kregen geen greintje sympathie van mijn o zo lieve Meester. Nee in plaats daarvan brabbelde hij een lief meisje dat hem een kraslotje in de handen wou stoppen toe dat hun werkgever zijn vertrouwen niet kreeg. Net of ze persoonlijk verantwoordelijk waren voor de misstappen van hun broodheer. Ik heb nog met ze te doen, die arme stakkers…

Maar toen werd het me plots erg duidelijk dat Grimm niet langer als Grimm door het leven kon en mocht gaan. Dat zou een veel te vertekend beeld geven. Nee het eerste wat in mij op kwam op dat moment was de vergelijking tussen hem en verbitterde oude man die op kerstavond eindelijk tot inkeer komt en zijn leven beteren zal en die daardoor niet als eenzame oude man zou sterven . Scrooge dus. Natuurlijk heeft iedereen wel eens kritiek, of benoemt hij eerder negatieve zaken dan de positieve. Maar er zijn grenzen hé! En dan hoeft men zich niet te verschuilen achter het argument dat ze enkel maar de realiteit weergeven. Want je kunt prima realistisch zijn zonder schoolkinderen een mentale draai om de oren te geven ;-)

Blijkbaar geeft het Grimm een heel fijn gevoel om op alles en iedereen te kankeren, maar ja, op zijn hoge leeftijd verandert men niet zo snel meer. Het blijft echter niet alleen bij kritiek geven hé, nee was het alleen maar dat. Mensen worden met de grond gelijk gemaakt, finaal afgemaakt. Een arme Krishna-adept die op de Antwerpse Groenplaats stond te chanten werd kort en bondig wandelen gestuurd met de mededeling dat hij "a total fool" was. Duidelijk is hij wel dus en pas als hij op niet mis te verstane wijze zijn mening heeft geventileerd zal grombeertje Grimm met een tevreden glimlach verder lopen. Ja het is een kwalijke zaak.

Nu dik ik dit natuurlijk eens even lekker aan. Want dit alles is slechts een toneeltje dat hij opvoert met als doel anderen een verkeerd en bij voorkeur erg negatief beeld van hem te geven. Hij schrikt er niet voro terug om in een restaurant aan een tafeltje naast 2 dames gezeten te zeggen dat de plaats van de vrouw is aan de voeten van de man,n op het tapijtje voor haar bed. Je kan je de ogen (en oren) inbeelden van die arme vrouwen. En hun reactie. En mijn gène dat ik de persoon was die hier de rol van toehoorder werd toegewezen. Hij zegt dan wel "ik leg het er zo dik op dat niemand kan geloven dat ik dat ok echt meen". Maar weet u, soms kan hij het wel heel erg geloofwaardig spelen hoor.

Nu is er natuurlijk ook niets zo fijn om je Meester eens even een hak te kunnen zetten en aangezien hij zelf heeft toegegeven dat hij wel erg vaak gromt en bromt over zelfs de kleinste futiliteiten, zie ik niet in waarom ik dat niet aan de openbaarheid zou prijsgeven. Want het beperkt zich niet alleen tot de personen die verkooppraatjes staan te houden in de stationshallen. Nee als subje en vriendin kom ik er ook regelmatig mee in aanraking. Soms is het gerelateerd aan een fout(je) dat ik heb begaan. Maar vaak word ik aanzien als iemand die prima van dienst kan zijn als boksbal wanneer hij weer eens probeert om nieuwe horizonten te verkennen in het kritisch beschrijven van zijn omgeving. Nog even en ook ik word gerekend tot het ras mensen (nou ja) dat de eer krijgt om zijn exploratie van de verste uithoeken van de kritiek te mogen ondergaan.

Nee berg je maar als je ergens een papiertje laat slingeren of het licht laat branden. Want net als alle verbitterde oude mannen zit Grimm graag in een donker hoekje achter zijn pc zijn plannen te beramen in plaats van een gezellig lichtje aan te steken. Een voordeel heeft het wel, je ziet tenminste niet de diepe groef tussen zijn wenkbrauwen van al dat gefrons. Hij schreeuwt maar al te graag van de daken wat voor een warme man hij wel niet is. Maar o wee! Waag het niet om je koude handen op zijn blote rug te leggen om ze even bij hem op te warmen want dan krijg je 3 weken later nog te horen dat hij met onderkoelingsverschijnselen bijna naar het ziekenhuis afgevoerd moest worden.

Soms vraag ik mij wel eens af, hoe kan het zo zijn dat iemand die zo goed subjes kan opvangen en het leed van hen wil verzachten, tegelijkertijd zo ernstig kan brommen. Scroogie schijnt er geen moeite mee te hebben. Hij is zelfs in zo’n vergevorderd stadium aangetast dat hij het niet eens meer door heeft zonder dat je hem er op wijst. En zelfs dan wil hij het nog niet altijd geloven. En dan maar klagen dat hij een hoge bloeddruk heeft. Vind je het gek!

Nee laat ik hier niet een heel vertekent beeld schetsen van Grimm. Want werkelijk , het is een lieve zachtaardige en warme man die geen vlieg kwaad zou doen (alleen subjes, maar goed daar kiezen we zelf voor hé :-P ). Hij moppert vaak en graag, maar dat is juist zo grappig aan hem. En hij overdrijft ook veel, zodat 9 van de 10 dingen niet eens meer serieus te nemen zijn. Desalniettemin, Scrooge is en blijft een perfecte bijnaam voor hem. En ik denk dat hij het ook al geaccepteerd heeft, hihi. Niet dat hij een keuze heeft…

  

 

Linda

19:30 Gepost door Grimm | Permalink | Commentaren (4) | Email dit |  Facebook |

21-09-10

Hoe herken je een goede Dom ?

Ik heb al 2 artikelen met raadgevingen voor beginnende subjes gepubliceerd en nog steeds krijg ik regelmatig verhalen te horen van subjes die "erin gelopen" zijn. Sommigen gaven toe dat ze zich niet goed aan "de regels" hadden gehouden maar anderen zijn erin getuind, ondanks het feit dat ze zich wel degelijk bewust waren van de gevaren.

 

Want laten we eerlijk zijn, deze raadgevingen beschermen niet tegen "elke eventualiteit". Ze geven enkele veiligheidsregels maar er schuilen natuurlijk nog andere adders onder het gras. Daarenboven lezen "malafide" doms ook deze zaken en passen ze dus hun gedrag hieraan aan.

Het is dan ook onmogelijk om een waterdichte "lakmoesproef" te publiceren die elk subje garandeert dat haar "droomdom" haar nooit zal teleurstellen. Toen sluipertje me enkele artikelen geleden dan ook de vraag stelde hoe je de goede kan onderscheiden en niet te vroeg naar huis stuurt moest ik dan ook wel even nadenken.

 

Nochtans zijn er enkele zaken die een richting geven over hoe de "kandidaat" tegen jou aankijkt. In de eerste plaats zou ik een subje afraden in zee te gaan, laat staan veel tijd te spenderen, aan een man die enkel maar over BDSM met hen spreekt. Want dat bewijst dat hij haar niet ziet als een mens maar als een toekomstig potentieel stuk speelgoed. En speelgoed dient niet om zelf plezier te hebben, het moet enkel maar plezier geven. Een "goed beginpunt" is te kijken hoezeer hij in jou als mens in geïnteresseerd, en hoe vaak en lang hij met jou praat over jezelf, je hobby's, je interesse enz. Want onthoud goed dat een relatie die enkel op bdsm gebaseerd is en daarnaast geen "persoonlijke noot" bevat al snel begint te vervelen of tenminste erg leek zal blijken te zijn na niet al te lange tijd. En veel subjes zoeken toch wel iets meer in hun relatie met een Dom dan enkel pijn en slaag. Ze willen er ook een lekker warm gevoel bij krijgen, zich in zijn armen laten wegzinken, bijkomen op zijn schoot, kortom: ze zoeken menselijke affectie. Een man die veel tijd steekt in het "je leren kennen" zal je die veel sneller geven dan iemand die bij het eerste gesprek al informeert naar je subjeslijst.

 

Dus: een kandidaat-dom moet geduld hebben, zijn tijd nemen. En dat geldt niet enkel voor de gesprekken vooraf, het geldt ook bij de eerste spelen. Want subje is onzeker wat haar te wachten staat, ze wil zich maar al te graag geven maar blijft toch een beetje onzeker of het wel zal lukken, of die man wel goed voor haar zal zijn, of hij haar wel zal opvangen achteraf. En iemand die uren met je praat als mens zal wel meer geduld hebben dan die haastige vent idee je zo snel mogelijk wil zien en je nog sneller in je blootje wil hebben, bij voorkeur om je te neuken nog voor je goed en wel een klets gekregen hebt.

 

Kern is dus: eis geduld. Maar ja, dan moet je zelf ook wel jezelf in bedwang kunnen houden. Want als jij jezelf bij manier van spreken op een dienblad weggeeft, ja dan moet je niet verwonderd zijn dat een "slechte Dom" daar als de weerlicht op ingaat. En denk nu niet dat je het kan verbergen, integendeel, ze ruiken het al van verre dat je niet snel genoeg aan de slag wil en jezelf nauwelijks de tijd gunt om hem te testen. Waarom zou hij je dan aanzetten om dat te doen?

 

Een deel van de schuld van de "verkeerde keuzes" die subjes maken is dan ook onomstotelijk aan henzelf te wijten, aan hun ongeduld, hun drang om zo snel mogelijk "onder dak te zijn" en "een Meester te hebben". Bruintje noemt het niet voor niets "subbiekoorts". Want het is inderdaad een koortsig zoeken, soms wel een bang zijn "ik vind nooit meer iemand" als men na 14 dagen nog geen prijs heeft.

 

En ja, ondertussen zit je te stuiteren dat het een lust is en die drang moet in de hand houden is echt niet makkelijk. Ik ben geen sub dus kan er heel moeilijk over meepraten maar ik denk dat jezelf niet in de verleiding brengen al een goede stap is. Ga geen verhaaltjes lezen, ga geen foto’s kijken die je drang enkel maar kunnen aanwakkeren. Heb genoeg discipline om daar weg te blijven want het verergert enkel maar je gestuiter. Je kan ook proberen wat minder op chatboxen te gaan maar ja, “hoe kom ik dan in contact met Doms” denk je dan.

 

Wel, wees eens eerlijk. Hoe vaak ben je op een chatbox al aangesproken door “een Meester” die dadelijk vroeg hoe geil je was ?  En hoe vaak heb je er met iemand gesproken die wel waardevol was ? De verhouding tussen beide kansen ligt wel heel erg verschoven naar het “pervertentype” toe, vind je ook niet ? Denk je dan echt dat je op chatboxen zoveel verliest als je er wegblijft ? En neen, het hoeft zelfs niet. Als je al de moed en het karakter hebt om alle perverten de deur te wijzen zal je al veel verder komen. En doe het gerust “in de room” zodat iedereen weet wat hij geprobeerd heeft. Ik heb ooit een subje aangeraden om op een vraag van een dergelijke “Meester” of ze geil was in de room te antwoorden “neen x, ik ben niet geil maar jij zit blijkbaar al met je wapen in de hand dus ik ga je verder maar je gang laten gaan”. Die man was nog geen 5 seconden later uit de room verdwenen. Want ze rekenen erop dat je op hun vraag in de fluister ook daar antwoordt en dat je niet de moed zal hebben om het in de room ten aanschouwe van iedereen te doen. En ja, vaak komen ze dan onder ene andere nick wel terug maar goed, je bent er dan toch van verlost want bij jou zullen ze het echt geen tweede keer meer proberen, daar kan je zeker van zijn.

 

Een aankondiging zetten op een goede site is dan ook in mijn ogen veel beter. Je kan dan rustig oordelen over de inhoud van hun antwoord voor je zelf erop ingaat. En hou dan zelf het initiatief in handen. Vraag zelf ook gerust door, je kan even goed als zij “het gesprek leiden”. Dat zal hem ook doen aanvoelen dat je weet waarover je het hebt, dat je nadenkt over wat je zegt en wat hij zegt, kortom : dat je niet zo makkelijk in te pakken bent en wel degelijk jezelf laat respecteren.

 

En natuurlijk hou je je op de vlakte als het over je BDSM-voorkeuren gaat. Een zeer bekende truc is subje uit te horen wat ze graag heeft en dan "toevallig" juist dezelfde smaak te hebben. Laar hem dus eerst zeggen wat hij graag doet en hoe hij BDSM ziet en kijk dan of dat ook jouw visie en voorkeur is.

 

Nog iets wat met geduld te maken heeft : natuurlijk kan je pas in een “snel gesprek” een beetje op elkaar inspelen. Via mail duren de gesprekken heel lang. Via msn gaat het allemaal veel sneller. Mail heeft dan weer het voordeel dat je rustig kan nadenken over wat hij zegt en wat jij erop kan antwoorden. Maar snel gaat het allemaal niet. Het is dan ook normaal dat er al snel overgegaan wordt op msn. Maar doe dat ook niet al na het tweede mailtje. Neem je tijd om tenminste al de belangrijkste informatie in te winnen via mail. En oordeel al op basis daarvan. En hou je er ook aan dat je de cam niet aanzet zolang Jij daar niet toe beslist. Een dom die zegt dat hij graag je eens op cam zou zien kan je altijd antwoorden “ik verkies zelf te zien wanneer het kan, dus als je nog even geduld zou hebben, ik zal er je zelf wel om vragen als ik me er klaar voor voel”. Een dom die het goed met je meent zal dat zeker begrijpen. En natuurlijk wil hij je zien, jij wil hem ook waarschijnlijk wel eens bekijken. Maar daar is nog tijd genoeg voor, niets overhaasten.

 

Want zeg nu eens, waarom zou je de cam zo snel aanzetten als je die man van haar noch pluim kent ? Om je nog meer bloot te geven ? En ik bedoel het dan niet letterlijk maar ook figuurlijk. Want vergeet niet, op mail en msn zit je redelijk anoniem, maar eens de cam aan staat heeft die man plots een massa informatie tot zijn beschikking. 90% van de communicatie tussen mensen gebeurt immers niet via woorden maar via lichaamstaal. En waar je tevoren maar 10 % van jezelf blootgaf, en nog een goede controle had over wat je meedeelde valt dit alles plots weg als je elkaar ziet. Want lichaamstaal heb je niet onder controle. Zelfs professioneel pokerspelers weten maar al te best dat kleine tics hen soms verraden. Dus jij als “gewone speler” zal voor iemand die een beetje doorzicht en ervaring heeft, totaal geen geheimen meer hebben eens je je gezicht, laat staan je lichaam (zelfs gekleed) laat zien. Verberg die informatie zolang je er niet zeker van bent dat je ze mag geven, dat je jezelf gerust mag blootgeven, dat je genoeg vertrouwen kan hebben om over te stappen op “open gesprekken”. Dus nogmaals : hou die drang je cam op te zetten in bedwang !!!!

 

En blijf weg van doms die snel willen spelen via cam en zeker met doms die enkel via mail of cam willen spelen. De eersten zijn enkel erop uit om jou te gebruiken, de tweede doen het achter de rug van hun partner. Spelen met de cam aan, doe je enkel als je al zeker bent dat die man te vertrouwen is en dat hij je Dom zal worden. Je kan het dus gerust doen als je elkaar al irl gezien hebt. Maar nooit tevoren. Want je kan voor je hem gezien hebt niet oordelen of hij je Meester zal worden. En je gaat toch niet uit de kleren voor iemand waarvan je niet zeker bent dat je ook irl met hem in zee zal gaan.

 

Spelen via msn maar dan zonder cam is gevaarloos in mijn ogen, behalve dan dat het je subbiekoorts aanwakkert en je stuiteren stimuleert. Maar je kan wel aanvoelen dan hoe hij speelt, wat hij je allemaal laat doen. En dat zegt veel over zijn stijl, hoe hij ook irl met jou zal omgaan. Want op msn kan je als Dom niet slaan of binden, dus moet je op een andere manier het subje doen genieten. Op msn spelen kan dan ook erg leerzaam zijn. Maar hou die dekselse cam uit !!!! Een Dom die zich niet in zijn gedachten kan inbeelden welk effect zijn orders op jou hebben, een Dom die niet in staat is om het spel in zijn geest te zien, zo’n Dom gaat in mijn ogen eerder voor het lichamelijke dan voor het geestelijke facet van het spel. Voor hem is slaan, zien prettiger dan de sfeer die er opgebouwd wordt, de spanning die er gecreëerd wordt. En nu kan je natuurlijk zeggen “ik ga voor pijn, slaag, ….” Maar ik kan je garanderen dat als dit een beetje goed gekaderd is je er als subje veel meer plezier zal van hebben. Een goede Dom zorgt dan ook in mijn ogen voor een opbouw van het spel, een soort “mentale omgeving” waarin hij zijn subje onder handen neemt. En of hij dat kan en hoe goed hij erin is dat merk je heel goed op msn. Als de cam uit staat natuurlijk.  

 

Laat je ook niet afdreigen. Klassiek zijn de Doms die je wijsmaken dat, als je niet gehoorzaamt (cam niet opzetten, als die opstaat niet willen doen wat ze je opdragen), ze weggaan. Vergeet het maar. In de eerste plaats zitten ze daar om macht te voelen, om een leuke avond te beleven met een vrouw. Dus als je weigert dan is de kans groot dat ze blijven dreigen maar helemaal niet weg gaan. Want dan is hun avond naar de vaantjes. Neen, ze genieten teveel van het gevoel op jacht te zijn, misschien een stuk wild af te knallen. En hoe meer zich dit verweert, hoe meer ze er plezier van hebben. Ga zelf weg als hij te opdringerig wordt, of laat hem maar weggaan. De kans is heel groot, grenst bijna aan zekerheid, dat hij op zijn blote knietjes terugkomt. “Ik ga weg” komt dan ook eerder neer op “ik bedreig je” dan op “ik doe het ook”. Want weggaan betekent een andere vrouw moeten strikken die avond, blijven betekent een kans dat de buit toch nog kan binnengehaald worden.

 

Overschat jezelf ook niet. Hoe vaak heb ik al geen verhalen gehoord van vrouwen die zo zelfzeker zijn dat ze wel van zich af zullen bijten, dat ze sterk genoeg zijn om de situatie in handen te houden, kortom, die zichzelf aanzien als “een vrouw die sterk in haar schoenen staat”. Dergelijke vrouwen zijn zo zeker van zichzelf dat ze nauwelijks nog voorzichtig genoemd kunnen worden. Ze kunnen toch het probleem wel blijven beheersen denken ze.  Alleen : ze komen in contact met een mooiprater die weet wat ze willen horen, die hen charmeert, hen inpakt, en vooral, iemand die perfect inspeelt op hun drang om een Meester te hebben, om eindelijk hun dromen in realiteit om te zetten, om nu toch die ene man tegen te komen waar ze zich met gerust gemoed aan gaan kunnen onderwerpen, hun zo lang onderdrukte subgevoelens mee gaan kunnen uitleven, hun gestuiter eindelijk mee te beëindigen.

 

Overschat jezelf dus niet, sterk zijn is een kwestie van ratio maar als puntje bij paaltje komt is emotie toch steeds de sterkste als het erop aankomt om te zien wie het voor het zeggen heeft. Als je drang, je blijdschap voor de ontdekking van de witte raaf, als dat alles zijn plaats heeft gekregen zal je ratio gewoon niet meer aan bod komen. Sterke vrouw of niet !

 

Nog even een woordje over safety calls. Natuurlijk moet je die hebben in het begin. Maar ze zijn zeker niet zaligmakend. In de eerste plaats zal een “slimme Dom” wachten tot die geplaatst is voor hij zijn ware gelaat toont. Want zelden zal men er meerdere geven. Immers : het stoort de sfeer en men wil niet om het uur even het gesprek (en diep in je hart hoop je zelfs al “het spel”) verlaten om een zoveelste telefoontje te geven. Dus zal met er eentje doen in het begin, misschien nog eentje na een uur maar zeker geen om het uur. Terwijl er toch op elk uur iets kan voorvallen. En ja,  erna zal je dan wel bellen naar je contactpersoon maar dan is het kwaad wel al geschied. Zorg dus dat je er een hebt maar denk niet dat je dank zij een safety call veilig bent. Want dat is niet zo. Integendeel. Vroeg of laat zal je zonder op pad gaan ook en een Dom die je de eerste keer, het systeem kennende, “gespaard heeft” wacht gewoon dat moment af om toe te slaan. Zonder vertrouwen moet je dan ook nooit met een Dom in zee gaan, weiger te spelen zolang je hem niet goed genoeg kent.

 

Vergeet ook niet de "de perfecte Dom" niet bestaat. Een Dom is een mens en heeft ook zijn zwakke punten. En denk ook niet dat elke Dom bij elk subje past. Iedereen heeft zijn voorkeuren, zijn stijl, zijn visie. Liggen die van jou en je kandidaat-Meester te ver uit elkaar dan mag je er zeker van zijn dat jullie D/s geen lang leven beschoren is. Zo zal een subje dat op zoek is naar pijn en slaag bij mij heel ongelukkig zijn omdat ik niets van zwepen ken en mijn interesse ervoor erg minimaal te noemen is. Bondage is nog minder mijn ding. Kijk dus wel goed na of jullie wel bij elkaar passen voor jullie afspreken en zeker voor jullie aan het spelen slaan.

 

Sta ook erg wantrouwig tegen “vreemde Doms”. Ik heb al verscheidene verhalen gehoord van subjes die op msn speelden met een Dom die “nooit kon afspreken omdat hij in Azië/Zuid Afrika/Amerika woont”. Kan zijn maar stel je dan de vraag of het dit soort man is dat je als Meester wil. Wil je de rest van de tijd enkel via msn spelen ? Is het niet realistischer een Dom te zoeken wat dichter bij de deur ? Waar je ook irl mee kan spelen ? En die je ook kan opvangen als je hem nodig hebt.

 

Daarbij, wat die mannen zeggen is ook niet steeds waar hoor. Want vaak zitten ze gewoon om de hoek op hun PC. Maar ze willen zeker zijn dat de vraag naar irl contact hen nooit gesteld zal worden en dat ze dus nooit zullen problemen krijgen om op die vraag te antwoorden. Soms zijn ze zelfs zo dom dat ze niet eens rekening houden met het tijdsverschil en om 12 uur s’avonds zeggen dat ze gaan slapen. Terwijl ze in Indonesië al lang in hun bed zouden liggen of er in San Francisco nog moeten uit komen. Ook naar het buitenland vertrekken komt wel eens voor. Het subje legt immers contact met een man waarvan ze denkt dat hij haar irl-Meester zal worden. Altijd makkelijker dan iemand te moeten zoeken als die weet dat het nooit tot meer zal komen dan wat msn-gespeel. Alleen: moeder de vrouw mag het niet te weten komen, dus eens de buit binnen kunnen ze niet (meer) irl afspreken of niet meer zo vaak op msn zijn want ze gaan juist voor hun werk naar een ver land, vaak exotisch zodat subje nog wat aan het dromen gezet wordt over verre landen en de avonturen die hij daar gaat beleven.  

 

En ja, ook met deze raadgevingen kan je nog steeds op "de verkeerde" vallen maar goed, de kans vermindert er toch weer een beetje mee. Maar ik heb het verhaal gekregen van een subje dat 6 maanden met een man praatte voor ze voor het eerst afsprak en toch bleek het een wolf in schapenvacht te zijn. Dus ook "slechte doms" kunnen soms veel geduld aan de dag leggen als ze iemand absoluut willen binnenhalen.

 

Ik denk dat hiermee toch weer enkele "knipperlichten" en "opletpunten" zijn behandeld en ik hoop dat de subjes die op zoek gaan naar een dom hier wel iets aan hebben. Maar lees zeker nog eens mijn "raadgevingen aan beginnende subjes".

 

20:05 Gepost door Grimm | Permalink | Commentaren (2) | Email dit |  Facebook |

1 2 3 4 5 6 7 8 Volgende